“İçime dağlar gömdüm, sesime fırtınalar
Her anım bir sızıdır, harcına katliam karışmış..”

Anlatılacak gibi olsa kelimelerle ancak bunlar hitap eder ey sevgili!

Mülteciyimdir artık omuzlarımda dünya yüküm..

Bitebilecek gibi olsa yollarla,kokunu almamak için çeker giderim!

Ya da bırak öylece kalsın sırtımda yükün,seni öylece hissedeyim..

 Unutmak ağır gelir hele ki orda olduğunu bilmemek..

Ne kadar çok kırdım seni değil mi?Bilemedim ben..

Göremedim şefkat bekleyen bakışlarını oysa tek dileğindi benden biliyorum..

Ne kadar çaresiz kalıyor kelimeler şimdi..Oysa mısralar yetiremezdim biliyorsun..

Seni ne kadar sevdiğimi de biliyorsun..

Umut kokan cümleler yazardım önceleri şimdi ise ayrılık yüklü her harfinde..Beceremiyorum işte..

Her günüm sırtımda ayrılık yüküyken nasıl kelimelerim umut yüklenir kendiliğinden?

Biliyorsun işte cevabını..

Taşıyamıyorum artık işte mânâsız geliyor hayallerim..

Heveslerim vardı bir zamanlar uçurtma kıvamında düşlerle..Şimdi ise hayallerim var imkansızlık tadında kederlerle..

Çok mu zordu beni affedebilmek?

Çok mu zordu emeklerime bir şans daha vermek?

Cevabını biliyorsun işte..Evet zor..

“Yaşamamıştık ki zaten biz onca zaman,gülmemiştik ki aptal şakalarımıza ve sırıtmamıştık ki sebepsiz kaybolurken gözlerimizde..

Korkmamıştık mesela hiç kaybolurken zifirilikte..Kaldırımlar yoldaşımız olmamıştı hiç ya da sigaralarımız dinlememişti sözlerimizi biz birbirimizi dinlemiyorken..

Kalplerimiz hiç çarpmamıştı sûretimizi ansızın görünce ya da durmamıştı hiç soluksuzluğunda nefesimizin..

Atmamıştı bu yürek beraber,düşünmemiştik oysa ortak bir gelecek..

Anlamamıştık hiçbir zaman sebepsiz dalışlarımızı ya da görememiştik sebepsiz bakışlarımızı ya da..ya da..”

Eğer bunların hiçbirini yaşamamışsak beraber evet zor beni affetmek..

Seni anlayabiliyorum..Yaşamamışız hiçbirini ki hala ellerimi titrek ayazda sigaramla ısıtıyorum..Hala yapmıyorum sabahları kahvaltı,ellerinden bir bardak çay içmiyorum..Güneşin doğmasını bekliyorum hala uykusuz gecenin ardından..Ve hala her otobüste senin inmeni bekliyorum..

Haklısın işte..Beni affetmek zor..
Seni Seviyorum..

“Aykut Aydemir..”