Akarken  ölüm bedenimden  aşağı son kez olsun göreceğim suretini.Ne kadar imkansız olabilirdi ki bu istek!Kollarımda derman kalmayıp son kez ya açamazsam resminin olduğu çekmeceyi ya kalkamazsam ayağa yığıldığım köşeden..İşte o zaman bir ölüm iyiliği gelecek bedenime ki son güç kalkıp gideceğim odamdaki çekmecelere..Son bir nefes daha çekip içime,ciğerlerimi senle dolduracağım..Geçen ayların hesabını bu nefeste vereceğim sana,son nefesimde..Hiç bitmemesi için o kadar derin çekeceğim ki..Son nefesim ne de olsa,onun bari tadını çıkarayım değil mi?

Kokun o an tüm hücrelerimi ele geçirecek..Her bir zerrem de sen olacaksın..Kapayıp gözlerimi sonsuz karanlığa açmamacasına seni,bir tek seni düşleyeceğim..Kalbime gömdüğüm resmin kollarını açıp saracak beni bırakmamacasına..Aydınlanacak karanlığım ve bir tek sen olacaksın yalnız yapayalnız kaldığım dünyamda..

Ellerini tutacağım son kez,hissedeceğim avuçlarında yanan ateşi..Son kez “Aşkım” demek isteyeceğim ancak nefesimi o kadar derin çekmiş olacağım ki dudaklarımı açtığım anda boşalıverecek tüm nefesim belki de son kez o kelimeyi sana söyleyemeden..

O halde kaybolmalıydım gözlerinde..Süremiz kısıtlıydı..Ciğerlerim emecekti içimdeki nefesi hızla.Bir an önce almak için çekecekti omuzlarımdan Azrail..Ama ben bitiremeyecektim o son dünya nefesini..Saatler sürecekti belki de..Seni o kadar özlemiş olacaktım ki bir nefeste geçen bir ömrü yeniden yaşayacaktım..

Sonra içim daralmaya başlayacaktı artık ciğerlerim isyan belirtilerini gösterecek ve bedenimi zorlayacaktı.Yeni bir nefese ihtiyaç olduğunu hissettirecekti ancak benim buna iznim yoktu çünkü son nefesti artık benim için hayat..Son nüshaları olacaktı hayat hikayemin gözlerinle yazdığın eşsiz sevgi kelimeleri..Duyamıyordum suretinden dağılan çığlıkları ancak hissedebiliyordum bakışlarının suskunluğundan ve mahmurluğundan..

Biraz daha artacaktı göğsümden mideme inen boşluktaki sızı..Kalan belki de 3-5 saniye olacaktı geriye.Koca bir hasreti nasıl sığdırabilirdi ki insan tek bir nefese?Sığdırmalıydım işte ben son nefesimden kalan üç,beş saniyeye..Son kez kaybolacaktım bakışlarının derinliğinde ve son kez sarılacaktım gül kokan bedenine..İşte buna yetecekti kalan zamanım..Ve buna değecekti her şey,hayat senle geçen üç,beş saniyeye bedel olacaktı..

Artık bitecekti ve son kez haykıracaktım dünyaya..Tek bir şansım olacaktı ve tek bir cümle söyleyebilecektim..Son sözlerimi bir tek sen duyacaktın..Haykıracaktım kalan tüm gücümle ve noktayı koyacaktım son sözcüğün ardından sonsuzluğa bıraktığım bedenimle..

Seni Seviyorum..

“Aykut Aydemir..”