Akarken  ölüm bedenimden  aşağı son kez olsun göreceğim suretini.Ne kadar imkansız olabilirdi ki bu istek!Kollarımda derman kalmayıp son kez ya açamazsam resminin olduğu çekmeceyi ya kalkamazsam ayağa yığıldığım köşeden..İşte o zaman bir ölüm iyiliği gelecek bedenime ki son güç kalkıp gideceğim odamdaki çekmecelere..Son bir nefes daha çekip içime,ciğerlerimi senle dolduracağım..Geçen ayların hesabını bu nefeste vereceğim sana,son nefesimde..Hiç bitmemesi için o kadar derin çekeceğim ki..Son nefesim ne de olsa,onun bari tadını çıkarayım değil mi?

Kokun o an tüm hücrelerimi ele geçirecek..Her bir zerrem de sen olacaksın..Kapayıp gözlerimi sonsuz karanlığa açmamacasına seni,bir tek seni düşleyeceğim..Kalbime gömdüğüm resmin kollarını açıp saracak beni bırakmamacasına..Aydınlanacak karanlığım ve bir tek sen olacaksın yalnız yapayalnız kaldığım dünyamda..

Ellerini tutacağım son kez,hissedeceğim avuçlarında yanan ateşi..Son kez “Aşkım” demek isteyeceğim ancak nefesimi o kadar derin çekmiş olacağım ki dudaklarımı açtığım anda boşalıverecek tüm nefesim belki de son kez o kelimeyi sana söyleyemeden..

(more…)